۹- آیات ۳۵ تا ۳۹

أم أنزلنٰا علیهم سلطٰانا فهو یتکلم بمٰا کٰانوا به یشرکون ۳۵ و إذٰا أذقنا النٰاس رحمة فرحوا بهٰا و إن تصبهم سییة بمٰا قدمت أیدیهم إذٰا هم یقنطون ۳۶ أ و لم یروا أن اللٰه یبسط الرزق لمن یشٰاء و یقدر إن فی ذٰلک لآیٰات لقوم یؤمنون ۳۷ فآت ذا القربیٰ حقه و المسکین و ابن السبیل ذٰلک خیر للذین یریدون وجه اللٰه و أولٰیک هم المفلحون ۳۸ و مٰا آتیتم من ربا لیربوا فی أموٰال النٰاس فلاٰ یربوا عند اللٰه و مٰا آتیتم من زکٰاة تریدون وجه اللٰه فأولٰیک هم المضعفون ۳۹ یا فرو فرستادیم بر ایشان حجتی پس او سخن کند بآنچه هستند که بآن شرک می آورند ۳۵ و چون چشانیم مردمان را رحمتی شاد شوند بآن و اگر برسد ایشان را سختی بسبب آنچه پیش فرستاده دستهاشان آن گاه ایشان نومید می شوند ۳۶ آیا ندیدند که خدا گشاده می گرداند روزی را برای آنکه می خواهد و تنگ می گرداند بدرستی که در آن هر آینه آیتهاست برای گروهی که می گروند ۳۷ پس بده صاحب قرابت را حقش و درمانده و ابن سبیل را آن بهتر است مر آنان را که می خواهند خشنودی و قرب خدا را و آن گروه ایشانند رستگاران ۳۸ و آنچه می دهید از زیادتی تا بیفزاید در مالهای مردمان پس افزون نمی شود نزد خدا و آنچه دادید از زکاتی که می خواهید خوشنودی خدا را پس آنها ایشانند افزون کنندگان ۳۹ ما فرستادیم آیا حجتی یا کتابی کافران را نوبتی پس تکلم او کند بر نطق و لب زآنچه شرک آرند ایشان زآن سبب یعنی اندر صحت اطوارشان ناطق آن حجت شود در کارشان حاصل آنکه آمد آیا نوبتی در فعال بت پرستان حجتی مردمان را چون چشانیم از نشان رحمتی گردند بر آن شادمان ور رسدشان محنتی کم یا که بیش دستهاشان زآنچه بفرستاده پیش یعنی از آن سییات بی حساب که بود پاداش آ ن رنج و عذاب می شوند ایشان همان دم نا امید زآنچه ایشا ن را ز رنج و غم رسید این ندیدستند آیا که خداست رزق بگشاینده بر هر کس که خواست تنگ سازد هم چو خواهد واندر این هست آیت ها ز بهر مؤمنین در بیان سبب بخشیدن فدک به حضرت صدیقه طاهرهس پس به ذی القربی بده تو حق او قصد زین اعطای خمس آمد نکو گفته اند آمد چو این امر از خدا داد بر زهراءس فدک را مصطفیص هم به مسکین آنکه او بر قوت سال نیست قادر ده مر او را تو ز مال همچنین ابن السبیل رهگذر شرح اینها گفته ایم از پیشتر هست این ایتاء خود از اعمال نیک نزد آن پروردگار بی شریک آن کسانی را که خواهند از خصال ذات حق یعنی رضای ذوالجلال رستگارانند خود این منفقان باشد انفاق اندر آیین امتحان وآنچه از ربوا دهند اندر عطا تا فزایدشان در اموال آن عطا پس زیاد آن می نگردد نزد حق خیر و برکت خیزد از وی در نسق وآنچه بدهید از زکات واجبه همچنین از صدقه ها بی شایبه زآن ثواب حق شما خواهید و بس نیست ز اغراض و ریاء یا از هوس آن گره پس صاحب افزونیند که یکی را ألف و صد یابند چند