شمارهٔ ۱۰

ص صغیر اصفهانی
0 Altın Yaprak
به چنگ آرم شبی گر طره جانانه خود را بپرسم مو به مو حال دل دیوانه خود را اسیر دانه خال لب یارم من ای زاهد مکن دام دل من سبحه صددانه خود را کجا منت کشم از ساقی تا مشفق گردون که من پر کرده ام از خون دل پیمانه خود را کسان بندند سد در راه سیل از بیم ویرانی خلاف من که وقف سیل کردم خانه خود را مکافات ار نخواهی برمیفکن خانمان از کس که دارد دوست هر مرغ ضعیفی لانه خود را چو خواهی رفتن و بگذاشتن افسانه ای از خود به نیکی در جهان بگذار هان افسانه خود را سر و کار است هر کس را صغیر آخر بگورستان چه کم بینی کنون از قصر شه ویرانه خود را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.