شمارهٔ ۱۱۲

ص صغیر اصفهانی
0 Altın Yaprak
اکنون که بهار آمد و ایام به کام است در باغ گه بوسه زدن بر لب جام است دانند حلال از چه سبب خون کسان را آن قوم که در مذهبشان باده حرام است گر خلق همه در پی ترتیب کلامند گوش دل ما در پی تأثیر کلام است از عقل نبرده است کسی راه به مقصود صد شکر که ما را به کف عشق زمام است عشق است چو عنقا و نشیمن بودش قاف عقل است چو عصفور و مقامش لب بام است هر کار که اتمام پذیرفته به عالم نیک ار نگری از مدد عشق تمام است بی عشق صغیرا نرسد کار به اتمام آن کار که بی عشق تمام است کدام است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.