شمارهٔ ۲۷ - قطعه
ص صغیر اصفهانی
0
Altın Yaprak
بر این سرا چه فانی مبند دل زنهار
که پل برای عبور است نی برای قرار
براستی که فلک راست کجروی عادت
که دیده راستی از این سپهر کجرفتار
نیامده است و نیاید کسی در این عالم
کزین سرای دو در عاقبت نبندد بار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş