شمارهٔ ۲۸۹
ص صغیر اصفهانی
0
Altın Yaprak
ای بنده رخسار تو خورشید مشعشع
وی لمعه ای از نور رخت ماه ملمع
دیدار تو بر دل در رحمت بگشاید
ای نور خدا را رخ زیبای تو مطلع
برقع به رخ افکندی و زآن روی چو آتش
در حیرتم از اینکه نسوزد ز چه برقع
هر کس به مقامی است پناهنده و ما را
درگاه تو باشد به جهان ملجأ و مرجع
آن جام بنازم که از آن باده کشانند
داود و خلیل و خضر و موسی و یوشع
آندم که درآید اجل از در چه تفاوت
در گوشه ویران بود و تخت مرصع
چون با کفن افتد همه را کار صغیرا
چه جامه شاهانه و چه دلق مرقع
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş