شمارهٔ ۸۴

بتی کو عزم دوری داشت با من با منست امشب گل از رخسار او در بزم گلشن گلشنست امشب پی ایثار او لعل و عقیق و لؤلؤ و مرجان مرا از اشک خون آلود دامن دامنست امشب بده ساقی می گلگون بزن مطرب دف و بربط که بزم از غیر چون وادی ایمن ایمن است امشب به پیش ناوک مژگان آن ترک کمان ابرو زره آسا دل مجروح روزن روزن است امشب نباشد حاجت شمع و چراغی محفل ما را که بزم جان و دل زان روی روشن روشنست امشب شکسته توبه و طرف کله مستان بیا زاهد ببین در بزم میخواران چه بشکن بشکنست امشب صغیر از حاصل وصلش نبود امید یکخوشه ولی شامل مرا آن فیض خرمن خرمنست امشب