Gel Ali Yoluna Belî Desene

Gel Ali yoluna belî desene En sonunda gark olursun sele sen Yetiş bir kerecik eteğinden tut Deli mi oldun ne uydun ile sen Ârif isen bir gün seni seslerler Bülbül deyü gülistanda beslerler Bir gün seni rehberinden isterler Kimin izni ile girdin yola sen Kiminle oturub yahud durursun Kimden mu’cizât aldın götürürsün Konma gül dalına hâr bitirirsün Bağban olmayınca konma güle sen Özün eğri ise yola zararsın Derdini yetişmiş dermân ararsın Maslâhatın nedir şârı sorarsın Sarraf olmayınca girme şâra sen Kapudan çıkınca köşe gözetme İçin karartıp da dışın düzeltme Şah Hatâyî ötesini uzatma Mü’min isen bir ikrârda dura sen