Aşkın Diyalektiği

Sevmeye meyilli kalplere… İç tellerimde duygu sektiren su ezgili aşk Gülüşüme elvan elvan gül aşılayan, yoluna öldüğüm Ünye Yüreğine bukağı vurmuş Yörük giyitli gökkuşağı Şarkımızı söylemez oldu böğürtlen tadı dudaklar Irıp ırıp mor yeleleri taramıyor gök soluğu. Çaresizlerin çaresiziyim! Körkütük sevdalısını ağlatan Vurulduğum aşk başakçısı! Ayrılığına dayanamıyor yüreğim… Ölümlü hayatı, ölümsüzleştiren aşka yana yakıla gel!.. Gün eğrisi kapını çalarsa göğsü ılgın aşk!?.. Rengime rengini veren, bahar gülüşüne adandığım Dilşenim öpülesi dudaklar… Yürek çizen gamzeler Ruh verdiğim göğüs ırmağı bitimsiz düşgelem..! Nar çiçeğiyle gel! Kışkırt içinin delisini Püfür püfür bahar sancısı sarsın bacaları… Aya çisil çisil yağmur yağdırsın aşkımız!.. Mor gül de sancır..? Öptürsen oylumunu bulur rüzgârın!.. Fidem fidem meyve veren dikili ağacım! Suteni yüzün yüreğimin ateşi! Portakal çiçeği kokulu Gül yaprağı tenle yuvamıza süzülsen… Yağmurunla gelsen İmlasız aşklar yaşar! Mor mor şakırdı gecen Kırışığı açılırdı güve yeniği aşkımızın Sinek kaydı masalını yaşa… Şiirsel dilin, dilime hayat!.. Sevme vakti… Bilene bilene devinsin yüreğin! Hayatın diyalektiğine düştü deli divane aşk..! Ayrılsak da..! Sevgililer günü, beni unutma!.. 09. 02. 09 Çukurova