Hak Teâlâ Cebrâil’e

Hak Teâlâ Cebrâil’e Cebrâil’im gelsün dedi Varın söylen Halîl’ime Ahdi yerin bulsun dedi Yine geldi bayram ayı Titirer Halîl’in canı Yavrum İsmail’im seni Hakk’a kurbân demiş dedi Hak kabûl ederse meni Ata sen hiç çekme gamı Koç kuzu kurbân olmazsa Serim Hakk’a kurbân dedi Çıkın bakın da zevâlden Yönün çevirmiş kıbleye Belki telâş verem ata Ellerim bağlasın dedi Ellerin bağla bağladı Anâsı uğrun ağladı Yetmiş yedi kere çaldı Kessene hey zâlim dedi Bıçak dedi hâşâ hâşâ Niçün çaldın meni taşa Taşı kestim baştan başa Kesmem İsmail’i dedi İsmail kalktı uyandı Boyunca nûra boyandı Yâ Halil nice dayandı Yavrum İsmail’im dedi Kurbânı gönderdi delil Cebrâil önünce gelür Men senden cömerdim Halil Kaldır İsmail’i dedi Ağlar iken gülüştüler Göz yaşların siliştiler Hep döşendi Peygamberler Koç etini bölüştüler Hatâyî’m bayramda kurbân Ola derdlilere dermân Sırâtı geçmeye insân Korkmasın kullarım dedi