Hakk'dan Bir Nidâdır Geldi

Hakk’dan bir nidâdır geldi Yan ey deniz tutuş deyu Köpüğünden dağlar durdu Tütününden arş kürs deyu Arşa direk oldu zârım Pîre hizmete varalım Kandilden ayrıldı nûrum Muhammed’e yoldaş deyu Can kandilden gevher ister Gör ki rakîbe ne ister Yâ Ali kerâmet göster Kanber sofrayı aç deyu Sofr-açıldı ni’met oldu Sundu destisini aldı Dolandı kapuya geldi Sefîlim kapuy-aç deyu Kapudan içeri vardı Mü’min lere selam verdi Birine bir neşter urdu Kırkından kan aksın deyu Kırkından da kan döküldü Dürlü bedenler söküldü Selman bir üzüm getürdü Ez de Muhammed iç deyu Muhammed içti esridi Abdallar samâha girdi Şemlesin kırk pâre böldü Kalksın başından tâc deyu Tâc-ı devlet seri idi Gül Muhammed teri idi Veyis emekdârı idi Yalan söylemen hiç deyu Yalanlar anda mat oldu Ali’nin sırrı zât oldu Muhammed Mi’râc-atıldı Dur hey mübarek taş deyu Taş anda muallak durdu Hacılar devâha indi Arafat’tan bir koç geldi İsmail’e kurbân deyu Arafat koçu meledi Arşı Cennet’i eledi Şah Hatâyî’m bile idi Her kardeşe yoldaş deyu