Zâhid Hû Demeyi İnkâr Eyleme

Zâhid Hû demeyi inkâr eyleme Ne içün çağırır insan Hû deyu Hû demenin aslı nedir nedendir Eyleyeyim sana beyan Hû deyu Evvel Hû âhır Hû Allahu ekber Sıfât-ı zâtında doğdu bir Güher Muhammed Mustafâ Şah İmam Hayder Oldu ol gevherden ayan Hû deyu Aşkın tecellisi çün başa geldi Gevher eriyüb deryâ cûşa geldi Çerh-i felek anda çünbişe geldi Dem bu demdir döner devran Hû deyu Muhammed Hâtem-i Peygamber oldu Ali cümle evliyâya ser oldu Şah anda Cebrâil’e rehber oldu Ol demde kuruldu erkân Hû deyu Anlar gizli idi ol lâ-mekânda Mustafâ Murtezâ bir idi anda Lâfetâ okuyub karşu gelende Yedi kez çağırdı sultan Hû deyu Âşık ma’şûkuna yâr yâre karşu Nâz ü niyâz eder Settâr’e karşu Nice yüz bin yıllar Dîdâr’e karşu Baktılar kaldılar hayran Hû deyu Bir üzüm dânesi ol şâh elinde Kırklara verildi kısmet gününde Hak Habîbullah’a mi’rac yolunda Şey’en lillâh dedi Selman Hû deyu Ol üzüm dânesin getürdü Selman Kırklar da ol demde olmuştu üryân Muhammed şerbetten nûş etti ol ân Sâkî kadeh sundu peyman Hû deyu Kırklar içti ol şerbetten mest oldu Şâh-ı Merdân cümlesinden üst oldu Setişpuş bağlandı kemer best oldu Semâa girdiler üryân Hû deyu Kırkların birine neşter uruldu Aktı kan cümleden isbât olundu Hak Muhammed anda mevcud bulundu Hû Allah çağırdı irfan Hû deyu Hû demenin aslı böyledir böyle Zâhid nedir sözün gel beri söyle Tasdik îman getür şehâdet eyle Gel sen de bu renge boyan Hû deyu Hatâyî bu meydan sarhoş olalı Can gözü tecelliye duş olalı Hak Habib aşkına yoldaş olalı Hayâli gönlümde mihman Hû deyu