شمارهٔ ۱۲۱
س سحاب اصفهانی
0
Altın Yaprak
هر زمان دامن به خون بی گناهی تر کند
چون رسد نوبت به من اندیشه از محشر کند
سال ها کردیم بر کوی تو در سر خاک ها
تا که در کوی تو دیگر خاک ما بر سر کند
قوت یک آه دارد دل نمی داند کز آن
چاره بیداد آن یا کینه اختر کند
دست هجران تواش در بر کند صد جامه چاک
هرکه روزی خلعت وصل ترا در بر کند
پر بود چون ساغر من دایم از خون جگر
بعد مردن دگر کسی خاک مرا ساغر کند
گاهی از وارستگی حرفی برای مصلحت
با رقیبان گویم و ترسم که او باور کند
آتش غم صرصر هجرش کند با من سحاب
آنچه آتش با گیا صرصر به خاکستر کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş