شمارهٔ ۲۰۲

س سحاب اصفهانی
0 Altın Yaprak
نه از پیوند هر آلوده دامانی بود باکش همین ترسد ز من آلوده گردد دامن پاکش نیابی هرگز آسایش گرت هر کشته ای خواهد که از راه وفا یک بار آیی بر سر خاکش گهی از خار خار سینه چاکم شود آگه که از عشق گلی گردد گریبان همچو گل چاکش همین بس افتخار من که خونم ریزد از تیری وگرنه من نه آن صیدم که او بندد به فتراکش نگوید زاهد از روی خرد حرفی بلی آن کس که انکار رخ زیبا کند پیداست ادراکش به جان دردی ست کان روی دل افروزست درمانش به دل زهری ست کان لعل شکربارست تریاکش برد جان هرکه از جور نگار کینه جوی من چه بیم از کینه اختر چه باک از جور افلاکش تویی کاندیشه نبود از سحاب ورنه اندیشد فلک از آه غمناک و زمین از چشم نمناکش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.