شمارهٔ ۲۳

س سحاب اصفهانی
0 Altın Yaprak
گر به دل صد بار گویم قصه جانانه را باز می خواهد که از سر گیرم این افسانه را حسرت سنگ تو دارد هرکس اما کو دلی چون بر آرد آرزوی یک جهان دیوانه را هر زمان از گریه خوش تر گردد احوال دلم سیل را بنگر که آبادی دهد ویرانه را دل نمی بندم دگر بر التفات نیکوان صید دام افتاده می داند فریب دانه را صد دل خون گشته افزونست در هر موی او بر سر زلف دو تا آهسته تر زن شانه را دل به بزم خاص هم فارغ ز درد رشک نیست زان که او فرقی نمی داند ز کس بیگانه را با صد افسون بعد عمری کآرمش همراه خویش کرده ام گم ز اشتیاق وصل راه خانه را خلوت دل را حریم وصل جانان دان سحاب نه چو زاهد کعبه یا چون برهمن بتخانه را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.