شمارهٔ ۷۱

آن چه شمعی است فروزنده رخ یار من است آن چه روشن نه از آن شمع شب تار من است آن چه ناز تو فزون می کند و رحم تو کم اثر صبر کم و ناله بسیار من است آن چه از کار کسان عقده گشاید لب توست آن چه آسان نشود هرگز از آن کار من است غمگسارم تویی و بی تو چنانم که کنون دشمن من به غم عشق تو غم خوار من است سیر شد چرخ جفا پیشه ز آزردن من وان جفا پیشه همان در پی آزار من است واقف از حال درون چون نشود دلبر من جای او در دل و دل واقف اسرار من است کیست گفتم که به بازار محبت خجل است کآورد جان به بها گفت خریدار من است روی بیداری و خواب آن چه ندیده است سحاب دیده بخت من و دیده بیدار من است