Ayrılık Tutanağı

Sevdadır adı, sıfatı kara Önce tatlı gelir adama Kangrene döner sonra Esir aldı deli gönlümü, Boğdu karanlıklara... Başımda deli bir kasırga Pıhtılaştı gönülde hasret Talan vardığı yere dek Hain aşk İliklerimde dolaşmakta At koşturuyor Beynimde akrepler Aklım firarda Durmadan yâri arar da Çaresiz döner gönül kuşu Yine sefilleri oynamakta İstifa edeli vicdan Yaman geldi ayrılık. Dağlar karlı, yollar uzun Vicdanı yok mu bu kızın Sağır mı, dilsiz mi, kör mü? Nedir bu çektiği ikimizin! Mecnunum, Gözyaşlarımdan çöller yeşerdi İnanmazdım daha önce Bu ayrılık derdi Bunca yaman, Bunca dayanılmaz deselerdi. Mesken edindi bülbül Gül bahçesini. Suya kavuştu Harran Verdi ilk meyvesini. Kan çanağına döndü gözlerim Hâlâ ufukta yâr görünmemekte.