Sen

yalnız seni düşünürüm, aklım yalnız sende hasretim söze bürünür düğümlenir dilimde sığdıramam gönlüme seni deli gibi sevsem de filizlendin sarmaşık gibi ruhumun bahçesinde her seni anışta sevdam burkulur gönlümde ümitlerim kayıp boğulurum bir hiç selinde yine de üşürüm sarılsam da hayaline ninniler mırıldanırım feryat edercesine uykum bana yabancı oldu geceler düşmanım her kalktığımda sensizim hatta perişanım akan şu gözyaşlarım, onlar benim şahidim hapsettim kendimi, sebebini bilmedim avutmak isterim gönlümü ama ne diye söyle? susmak çare olsaydı haykırır mıydım sence? biliyorum hiçbir zaman yanımda olmayacaksın SEN hiç gerçek olmayan rüyam olarak kalacaksın!!