ılık bir duygu dolaşsa sevgi damarlarımızda biz aşk diye feryat…
gözlerin özleniyor mavi bir denizin kenarında kaybediyorum korkusu çoğaltıyorum dalgalardan bırakıp da gitme diyorsun giden sensin aslında bu kadar uzakta gizlice ellerini özlüyoru…
bir sen beni öyle güzel sevdin ki dur diyemedi özlemlerine kalbim bir ömre değecek sevdaydın sonunda…
daha isimlerimizi yazamadık kumsalın kitabına kazınmadı aşkımızın şekli bir ağacın gövdesine ne yıldızların şarkısını dinleyebildik gecemiz oldu…
aman sokaklar bilmesin gelip gittiğimizi söyleme çiçekler gülmesin yüzümüze anlatma yağmurlara duymasın sevgimizi sen yine de hiçbir şarkıda beni arama…
1
bir gece vakti ay ışığında sandalım açılsa içinde ben…
uzayıp durur her geçen günle “sabret” ‘in bir “bekle“ deyişin kaldı zamanda bir de üzgün gözlerini alıp gidişin…
ve akşamdı.. sen konuşuyordun.. gözlerime en derinden bakarak.. bazen gülümsüyordu gözlerin..…
acıya mutluluğa yolculuktur ömür ve aşka…
istanbul’a yağmur yağıyor dolmabahçe sessizce bekliyor lodos süpürüyor boğazın sularını…