Ayrılık Yaşanılmaz Ki Bu Şehirde

gözlerin özleniyor mavi bir denizin kenarında kaybediyorum korkusu çoğaltıyorum dalgalardan bırakıp da gitme diyorsun giden sensin aslında bu kadar uzakta gizlice ellerini özlüyorum sonu olmayan sevdalar balığa çıkıyor peşinde martılar Sinop’ta yağmur hazırlığı ben seni istiyorum başarsak da bir gün ayrılığı unutmam sevmelerini havada çılgın poyraz elimden kokunu çalmaya çalışıyor ismini arıyorum Yalı kahvesi önünde salınan sandallarda masama çay bırakan garson fark etmiyor sensizliğimi gün yeni ışıdıysa bütün gece uyumamışsan gurbetse tutuşursun mavide ayrılık yaşanılmaz ki bu şehirde