Bir sokak başındayız Yeni yanmış ışıklar İçimde karşı konulmaz bir türkü Uzanıyorum yüzüne doğru…
Dokun omuzlarıma Çünkü bilmiyorum artık geçiyor mu zaman Dokun uzanır gibi bir trenin penceresinden Çünkü bilmiyorum ne zaman başladı…
Kaç kere aradı boşuna Köşedeki lokantayı gözlerim Kaç kere aradı Elhamra sinemasını Oynar diye belki vesikalı yarim…
Yazılacaksa Sincan-Kayas treninde başlasın hikayesi Ve istasyon büfesini anlatsın önce Bir sevdalı gibi her akşam Ciklet ve şarap aldığı istasyon büfesini…
Ne kadar zordu gizlemek Omuz başlarında erirken karlar Işığında bir sokak lambasının Ne kadar zordu…
Otuzlu yıllardan kalma öykü Haydarpaşa garında karşılıyor beni Bir sabah erken Ve sonra süzülüp esmer ve mahsun…
Ateşiydi sevgilerin ayrılık Yanardı pencerelerde yaz akşamları Gördü o sevgileri bu sokaklar Bu ağaç gövdeleri…