Susuyorum Artık

Ateşiydi sevgilerin ayrılık Yanardı pencerelerde yaz akşamları Gördü o sevgileri bu sokaklar Bu ağaç gövdeleri Yine bir yaz akşamı Kızılayda Gördü çiçekçiler, otobüs durakları Aramızda gizli bir kıvılcım Ateşiydi öykülerin Uzandı Ankara’dan batıya doğru Bir yol türküsüne döndü Arada faytonlar Çöl kahveleri Sonra 96 yılında Ve sınırında yoksulluğun Gördü sakalları ağarmış yüzüm Marekeş’in meydanları gördü Ateşiydi özgürlüğün panayırlarda Her gün başka serüven Her gün başka bir sevda Susuyorum artık Çünkü söyledim bütün şarkılarımı Şimdi yalnız anılar Kent ışıkları Ve gittikçe daha uzak Daha derin bir romanın son sayfaları