Sensizlikte Ölecekmiyim Sevgili

Gözyaşım akmıyor, sensizlikte sevgili, Gözpınarlarım kurumuş sanki… Ya sen ağlıyorsun, Ya da benim senle dolu yaralı yüreğim… Canım acıyor içten içe, Ve suskun seni söyleyen lal dilim… Bu suskunluk niye, Yoksa sensizlikte ölecek miyim ey sevgili… Ellerim üşüyor, Senli sensizliğimde, Uzat ellerini sevgili… Ya senin ellerin çok sıcak, Ya da çok soğuk benim ellerim… Senli yüreğim suskun kanım akmıyor, Kurumuş bütün güllerim… Ve ayazlarda yüreğim üşüyor, Yoksa sensizlikte ölecek miyim ey sevgili… Isınmıyor senli yaralı yüreğim nedense, Yüreğini ver sevgili… Ya ruhum ıslanmış, Ya da bana küsmüş ruhum, beni terk ediyor… Can dediğim sevgilim nerde, Ayrılıkta gözlerim hep onu arıyor… Bu ağıt bu figan kime, Yoksa sensizlikte ölecek miyim ey sevgili… NİLÜFERİM başucumda ağlıyor, Ona yüreğimin gözyaşlarını ver sevgili… Ya sevdaya olan susuzluktan ağlıyor, Ya da benim gözlerimdeki acılarıma… Yaralı yüreğimdeki bütün sancılarıma, Beyaz NİLÜFERİM di ilaç… Gülen gözlerin solmuş, Yoksa sensizlikte ölecek miyim sevgili… Ah sevgili, Karanlıklar düştü, sen dolu saklı düşlerime… Işığını ver sevgili, Ya benim gözlerim karardı, Ya da sen dediğim güneşim doğmamış… Görüyor musun ey sevgili, Sen kokulu NİLÜFERİN yeşil yaprakları ıslanmış, Ve senin avuçların yaşla dolmuş, Yoksa sensizlikte ölecek miyim ey sevgili