Sensizlikte

Denizden esen rüzgar değil Hüzündü sanki Bulutlardan dökülen damlalar Senin içindir belki Ben sana ağlayayım yeter ki Ve sen aklıma düşünce Kafayı çekerim her gece Oysa insanı sarhoş eden İçtiği illet değil İçerken çektiği dertmiş meğer Koyarmı sandın bana Sana verdiğim değer Bu kadar zelzelişe Bakmamışsan gözlerimin içine eğer Korkunç güzelliğinde ağarsın gölgeler Hayat pusu kurmuş bende Nedir bu bilmeceler Yaşamım seni görünce başlamıştı Saçlarım gidişinle ağarmıştı Ve senden geriye sadece Kaldırımda bıraktığın ayak izin Düşümde uyumak istediğim dizin Gözyaşlarımla izlediğim Ufacık bir resmin kaldı bende...