Sokak Lambası

Düşlerin avutulmamış yalnızlığında uçurtmalarımı kaybettim Soğuk akşamlar koymaz bana, üşürse bedenim üşüsün Benim yungımlarım yeter bedenlere Garip bir öykünün kahramanı oldu hep yüreğim Yenilmez sandığım kaygılarım sürgüne gitmiş Kızarmış bulutların apartman diplerine bıraktığı, emanetleri bulamadım bir türlü Yaprakları dökülmüş ağaç dallarındaydı evim,denizlerin ortasında bir yakamoz gibi Dağıldı hep gönlüm. Her metre karesi bir dünya habercisiydi Şeytan kılıklı çöpçüler süpürdü caddelere dökülen hayallerime Bir yanım aydınlık bir yanım karanlık Tükenmez bir sabırla yürüyorum,ikisinin birleştiği çizgilerde Hani bir tarafa kaysam bulamayacaklar bir daha beni biliyorum. Her yanımı saran bu hüzün,eserlerin ödül almış yanı Ufak bir sokak lambası yanıyor uzakta İnsafsızlıkları aydınlatmamak için parçalıyor kendini Hele bana bakıp utanması yokmu.. Güldürüyor beni ben o sokak lambasının içinde Bütün bu hayatın boşluğunu görüyorum