Saklambaç

Heykeller gelir evin boş odalarında durur Güneş sesiyle açamaz pencereyi Gözlerin bir parça siyah bir parça yağmur Evin boş odaları tanımaz hiç kimseyi Heykeller gelir gözlerinde durur Gökyüzü mavi sen sabaha kadar uyanıksın Aynalar unutulmuş sevgililer gibidir Masallar anlatsam kıskanırsın Bütün kahramanları öldürürsün bir bir Aynalar mavi sen sabaha kadar uyanıksın Kuşlar şehri arka kapısından terk eder Defter arasında kurutulan gül çürütür sayfaları Sen bir çocuksun küçücük ellerinde keder Küçücük ellerinde bir hüzün sap sarı Defter arasında kurutulan gül şehri terk eder O denizin arkasına saklanma sobelenirsin Kaybolur beyaz bir eldiven , sokak kirlenir Limandan el salladığım gemiler gibisin Her kaptan selamında aşkım bilenir Denizin arkasına saklanan gemilerde sobelenirsin Kuklalar saçını karıştırır, gül güzün içine düşer Mor bir gece çizersin, avuçları kanayan bir kadın Yalnızlık beni bıraktığın yerden peşine düşer Artık hiçbir şehirde bulunmaz adın Mor bir gece çizersin gül güzün içine düşer