۳۴- قاضی روح الله

برادر قاضی جهانست و در ملایمت طبع و چاشنی سوز محبت یگانه زمان و در قزوین ایشان را از سادات قاضی سیف الدینی میخوانند و قاضی میخوانند و قاضی سیف الدین که جد ایشانست از کبایر سادات و علمای قزوین بوده و قضای شهر مذکور اباعن جد تعلق بایشان دارد و قاضی روح الله مذکور نیز بامرقضا اشتغال می نمود اخلاق حمیده و اوصاف پسندیده ی او از حد و حصر بیرونست پیوسته با مردم شاعر و ملا صحبت میداشته چنانکه می گفته اند که حسرت من در دنیا همین است که بعد از من مردم با هم نشسته اشعار خوب خوانند و من از آن محروم باشم آخر از آنچه اندیشه داشت فلک جفاکار کج رفتار بر سرش آورد و کان ذالک فی شهور سنه ثمان و اربعین و تسعمایه اشعاری که به یاد داشت از ده هزار متجاوز بود اشعار او بسیار است اما بیک مطلع اختصار رفت مراست غرقه بخون چشم اشکبار از تو به غیر خون دلم نیست در کنار از تو