۳۰۳- مولانا نثاری تونی

بوفور فضیلت محلیست و شعر او از خباثت و معایب معرا بسرعت فهم وحدت طبع موصوف و بحسن خلق و کثرت تواضع معروف است در شعر و انشاء و معما نیز بی بدل عالم است و از جمله نتایج طبع و قاد او کتاب سرو و تذرو است که در بحر شاه و درویش گفته و قصاید و غزلیات او اکثر مقبول و مرغوبست این دو بیت را که در درازی شب گفته از مثنوی مذکور ثبت افتاد چون سفیدی میان مشق سیاه هر چه غیر از تو نام روز بر اوست این سه مطلع نیز از اوست باد صبح آمد و آن سلسله را بر هم زد ترک من مست می ناز است هشیارش مکن فتنه ای یک لحظه در خوابست بیدارش مکن ایدل غمگین بتنگ از خانه من آمدی