شمارهٔ ۲ - و برای او همچنین

ای خالقی که صانع ارض و سما تویی معبود کاینات ز شاه و گدا تویی چشم امید سوی دارند ممکنات آن کس که بوده است و بود با بقا تویی در ورطه مهالک و آلام صعب سخت یاری دهنده همه در هر کجا تویی در روز حشر وقت حساب و دم صراط دیان دین و حاکم یوم الجزا تویی بر عاصیان بی سروپا از طریق لطف از راه توبه جانب خود رهنما تویی جرم و گه ز ما و عطا و کرم ز تو بیگانگی ز ما و به ما آشنا تویی بر بی کسان مضطر و درمانده و ضعیف گوش زبان و چشم و دل و دست و پا تویی ما مجرمیم و مذنب و مردود و تیره بخت بخشنده معاصی و جرم و عطا تویی شخص تو از گناه و ثوابست بی نیاز محتاج کی به فعل بد و نیک ما تویی کبر و ریا به خرج تو هرگز نمی رود تا بر بساط کبر و ریا کبریا تویی تو خیر محضی و من بدنام شر محض من رو سیاه تر ز مس و کیمیا تویی دنیای ما گره زده در کار آخرت بگشا گره ز کار که مشکل گشا تویی طبعم مریض کشمکش روزگار شد یا رب به دردهای نهانی دوا تویی غیر از تو گر خدای دگر بود سوی او می بردمی پناه ولیکن خدا تویی هم ترسم از تو هم به تو هستم امیدوار مقصود از نتیجه خوف و رجا تویی بر ما مبین اگر همه در خواب غفلتیم بر خود ببین که رافع هر ابتلا تویی ما در پناه آل عبا جا نموده ایم بگذر ز ما که حامی آل عبا تویی امید ما به دوستی دوستان تو است بر دوستان قرین به صدق و صفا تویی واخجلتا ز معصیت صامت ای خدا رسوا مکن مرا که قدیم العطا تویی