شمارهٔ ۲۱ - و برای او

ای شمر دون بهر خدا ثوابی تر کن لب خشکم ز جرعه آبی بر کودکانم در حرم بده گوش کز تشنگی دارند اضطرابی ای شمر باشد وقت امتحانت آل نبی گردیده میهمانت ترسم زنند آتش به خانمانت گر برکشند آه از دل کبابی ای بی ادب سبط پیمبر تو لب تشنه مانده زیر خنجر تو زاری کنم هرچند در بر تو بر من نمی گویی چرا جوابی ای بی خبر کن یاد از قیامت ترسم کشی از کار خود ندامت کردی هدف بر ناوک ملامت تا چند غافل از صف حسابی آمد بهارم را ز پی خزانی رفت از کفم چو اکبرم جوانی نه بر دل غمگین بود توانی نی بر تن افسرده مانده تابی دیگر به جایی دسترس ندارم جز قطره آبی هوس ندارم در این زمین کاری به کس ندارم داری چرا در کشتنم شتابی این سینه کز بهر تو جایگاه است صندوق علم حضرت اله است ای سنگدل تا کی دلت سیاه است بیدار شو ظالم اگر به خوابی ای گمره دور از ره هدایت بنما من مظلوم را حمایت از حق پیغمبر نما رعایت گر خصم اولاد ابوترابی صامت چنین کامشب ز کثرت غم برپا نمودی دستگاه ماتم روز جزا با دوستان همدم آسوده و وارسته از عذابی