شمارهٔ ۳۹
ص صامت بروجردی
0
Altın Yaprak
هر زمان بویی از آن جعد سمن سا می رسد
تازه جانی بر روان مرده ما می رسد
شکوه از جور تو کردن دل پسند عقل نیست
خیر محض است آنچه از مولی به مولی می رسد
در بر نادان جفا باشد ولی عین وفاست
آنچه بر مجنون صحرایی ز لیلی می رسد
اوفتاد آوازه ام در عشقت از عالم بلی
سیل خاموش نماید چون به دریا می رسد
شکر احسانت که تا ننهاده دردی روی من
درد دیگر درد را بهر مدارا می رسد
نقد باشد در بر ما وعده فرادی تو
گر که گویند آخر نسیه به دعوا می رسد
درد از پهلوی صامت فیض چندانی نبرد
بی نصیبست آنکه در آخر به یغما می رسد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş