شمارهٔ ۴۳
ص صامت بروجردی
0
Altın Yaprak
تا مرا گردن به طوق آشنایی بسته اند
روز و شب انجام کارم با جدایی بسته اند
هر چه با ما بی وفایی می کنی جرم تو نیست
جمع دنیا را ز روی بی وفایی بسته اند
دل بهر نو عاشقی مسپار کاین ناپختگان
تهمتی بر خود برای خودنمایی بسته اند
وقت آنان خوش که بیرون از جهان آرزو
دایما دل را به الطاف خدایی بسته اند
بی اطاعت دل به لطف او نهادن غره گیست
خلق دل بر ای سخن هایی هوایی بسته اند
بعد ازین خواهی قفس را بند خواهی باز کن
بستگانت چشم از فکر رهایی بسته اند
صامتا با هیچکس خوبان ندارند الفتی
یا بکار ما در مشکل گشایی بسته اند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş