شمارهٔ ۶۲

ص صامت بروجردی
0 Altın Yaprak
روزگاریست که ما طالب دیدار توییم همه دیدار تو جوییم و گرفتار توییم هر کسی را به کسی هست سر سودایی سود ما را بود آخر که خریدار توییم ای گل گلشن امید ز ما دیده مپوش که اگر نیک و اگر بدهمگی خار توییم روز ما خوش که چو تو شمع شبستان داریم همه پروانه آن پرتو رخسار توییم آنچه بر ما رسد از عشق ملک را نرسد هست معلوم که ما قابل اسرار توییم جور نو آنکه خم زلف تو چون زنجیر است کار ما آنکه ز هر سوی گرفتار توییم پیش از آن کز می و معشوق پدید آمده ایم ما همه مست می و ساعر سرشار توییم گر تو را عار بود از سخن و یاری ما ننگ ما نیست به هر جا که بود یار توییم سخت با صامت افسرده شوی بر سر جور ما اگر خار و اگر گل که ز گلزار توییم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.