شماره ۱۳ - در مدح بابِ مدینه علم، امیرالمؤمنین (ع)

ص صامت بروجردی
0 Altın Yaprak
روزگار عمر را هنگام فصل اربعین شد تیر پران تا به پر بر کشور دل دلنشین شد شهربند تن تزلزل یافت از خیل حوادث ملک قوت را سپاه ضعف هر سو در کمین شد یار پا آمد عصا و دست گیر عین عینک مخزن درج دهان خالی ز درهای ثمین شد صفحه ی کشمیر صورت از خطای نوجوانی در کهولت شهریار پایتخت ملک دین شد مشک و کافور و صنوبر بید مجنون در طلب دور نزدیک و نهانی آشکارا و یقین شد مایه و سود تجارت رفت بر باد خسارت ذلک الفوز العظیم اسباب خسران المبین شد خواست سر کو تاج کرمنا نهند بر فرق افسر پایمال نصرت طبع کرام الکاتبین شد رستگاری زین مهالک نیست ممکن هر کسی را جز کسی کو چاکر کوی امیرالمؤمنین شد حضرت مولی الموالی رهبر عالی و دانی آنکه خیرالمرسلین را ابن عم و جانشین شد کبریا مداح ذات وی ز اظهار تقرب در زبور و جمله تورات و به قرآن مبین شد تا ید الله فوق ایدیهم شود مشهود عالم در وجودش دست یزدانی برون از آستین شد پیش از آن کز ماسوی در ماسوی باشد نشانی نور پاکش رهبر و استاد جبریل امین شد بندگی بنمود از بس حضرت جان آفرین را آخر از عبدی اطعنی مظهر جان آفرین شد زد قدم گویی ز امکان بر سریر لامکانی آنچنان با وحدت اندر کسوت کثرت قرین شد آن که در خاک نجف جا کرد در قرب جوارش بی نیاز از جنة المأوی و فردوس برین شد آمن از دوزخ بود در شورش تبلی السرایر  هر تن خاکی که با مهر و ولای وی عجین شد ریسمان حق پرستی را چنان تابید محکم تا میان اهل ایمان عروة الوثقای دین شد گشت یار انبیاء یک یک ز آدم تا به خاتم مقتدا و پیشوای اولین و آخرین شد بد شهاب ثاقب احزاب شیطان دست تیغش هر کجا مهر رخش تابنده اندر برج زین شد تیغ لاسیف اش نمود از نفی لا اثبات إلا بس که در راه خدا با احمد مرسل معین شد گوی سبقت از میان سابقون السابقون زد تا وصی نفس پاک رحمة للعالمین شد فارس بدر و جمل برهم زن صفین و خیبر بهر عمر ناکثین و قاسطین و مارقین شد عاقبت از تیغ زهرآلوده ی نسل مرادی روی رنگین کرد و گلگون رو چو روز اولین شد آن محاسن را که کردی ز اشک از خوف خدا تر موسم پیری خضابش آخر از خون جبین شد در فلک پیچید بانگ وا علیا از ملایک مضطرب چون کشتی بی بادبان سطح زمین شد چشمه ی چشم حسن از اشک گلگون رشک جیحون قامت سرو حسین خم چون کمان از اهل کین شد روزگار خلق امکان تیره چون اقبال زینب قلب عالم پر ز خون چون قلب کلثوم حزین شد بعد قتل حیدر کرار شاه کربلا را روزگار سفله پرور از عداوت در کمین شد کوس عدوان کوفت چندان تا سر فرزند زهرا در زمین نینوا زیب سنان مشرکین شد از زمین کربلا تا شام ویران چون اسیران حلقه ی زنجیر و غل طوق گلوی عابدین شد کرد با زینب عبیدالله ظلمی در زمانه در حقیقت بت پرست از کرده ی وی شرمگین شد روز و شب اندر بیابان بر سر خار مغیلان خسته و مجروح پای کودکان نازنین شد عترت شاه حجازی را به شام از جور گردون جای در بزم شراب زاده ی هند لعین شد جانب کیوان ز چوب خیزران پور سفیان ناله ی کلثوم و زینب از یسار و از یمین شد کوکب اقبال صامت از سعادت کرد یاری تا به دور خرمن آل پیمبر خوشه چین شد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.