شمارهٔ ۲۳ - در مدح خواجه‌ی قنبر(ع)

باید ای خامه بپرداخت ز نو دفتر دیگر تا به سر بر نهم از مدح علی افسر دیگر حجت بالغه ی ایزد منان که به گیهان نیست اثنی عشری را به جز او سرور دیگر اذن واعیه ی حق وصی احمد مکی که نبد ختم رسل را به جز او یاور دیگر شوهر دختر پیغمبر خاتم که به عالم بهر این زوجه و آن زوج نبد همسر دیگر اولین مطلع و دیباچه ی خلقت که نباشد به علوم نبوی غیر جنابش در دیگر طلعت پرده نشین صمد لم یزلی را نیست در کشور امکان به از او مظهر دیگر به همه خلق بگویید ز هفتاد و دو مذهب که مرا نیست به جز شیر خدا رهبر دیگر بس که دیدم ز علی کار خدایی و شنیدم بس که هر لحظه عیان شد رخش از منظر دیگر شده نزدیک کنم کفر به اقوال نصیری خلق گیرم که شمارند مرا کافر دیگر یا علی از چه نکردی گذری سوی حسینت آن زمان کو نبدش غیر خدا یاور دیگر به زمین سود جبین گفت وی از گفته ی جودی کاش می بود مرا بر تن خونین سر دیگر لب عطشان و دل سوخته و دیده ی گریان تا به راه تو جدا می شدی از خنجر دیگر کاش از بهر سر نیزه و زیر سم مرکب بود از بهر حسین صد سر و صد پیکر دیگر بهر قربان شدن کوی تو اندر ره امت داشتم کاش در این دشت بلا اکبر دیگر تا ز پیکان بلا چاک نمایند گلویش ای دریغا که مرا نیست علی اصغر دیگر تا جدا بار دیگر می شدی از ضربت شمشیر کاش می بود در انگشت من انگشتر دیگر ساربان تا که جدا از طمع بند نمودی کاش دست دگرم بودی و بند زر دیگر سنگباران بنمودند سرم را به سر نی کاش چون کوفه و چون شام بدی کشور دیگر تا سرم را بنهادی سر خاکستر مطبخ کاش چون خولی دیگر بدی و کافر دیگر تا ز کوفه به ره شام برندش به اسیری همچو زینب بدی ای کاش مرا خواهر دیگر شامیان تا بنمایند طمع بهر کنیزی کاش می بود یکی فاطمه ام دختر دیگر شرح سازند مر شمه ای از دفتر صامت که به هر گوشه ز نو گشته به پا محشر دیگر