Benim Günahlarım...

Issız karanlık yoldan geçerken, Bir korku duyar ya insan bazen, Şarkı söylersin yatışsın dersin, Resme bakarsın eski bir fotoğrafa. Aniden bir ses duyarsın o sanırsın, Özledim dersin sesin geldiği yerden, Heyecan sarar, korku titrersin, Ona koşarsın biz neden ayrıldık. Düşünürsün bizi ayıran neydi ihaneti mi, Abuk sabuk laflar karalarsın ona, Aslında hiçbir şeyin önemi yoktur, O orda değildir serapta dahi. Kuşku sensin korku senin içinde, Neden ne için sorguları uğultuların, Dudaklarını ısırırsın, içine boşalan gözyaşların, Sen ondan korkarsın kendi günahlarından.