بخش ۱۷ - در سؤال از عقل کل و جواب او

خردم دوش اندرین معنی نکته ای چند نغز کرد املی گفت شهری که جا و مسکن ماست صحن او سقف گنبد اعلا ست خاک او راست نکهت عنبر آب او راست لذت شکر نز برودت در او اثر بینی نز حرارت در او شرر بینی اندر آن شهر ما گلستان هاست که چمن هاش نزهت جان هاست طوطیان بینی اندر آن بستان همه را ذکر حق بود الحان چون کند لطف او تعلمشان ربی الله بود ترنمشان در چمنهاش بلبلان گویا نغمه شان جمله ربنا الاعلی مقعد صدق ازو ولایت ماست هرکه آنجاست در حمایت ماست همگان خاص حضرت سلطان جسته از بند انجم و ارکان رهروان بینی از سر غیرت همه افتاده در ره حیرت ساکنان بینی از سر اخلاص چشم بگشاده بر سرادق خاص چون بدان شهر جان فرود آیی زین همه دردسر بیاسایی مسکن و جایگاه ما بینی مجلس خاص شاه ما بینی خلعت شاه بی بدن پوشی باده شوق بی دهن نوشی نغمه بلبلان ره شنوی وحده لا شریک له شنوی