رباعی شمارهٔ ۳۰۰
س سنایی غزنوی
0
Altın Yaprak
قایم به خودی از آن شب و روز مقیم
بیمت ز سمومست و امیدت به نسیم
با ما نه ز آب و آتشت باشد بیم
چون سایه شدی ترا چه جیحون چه جحیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş