رباعی شمارهٔ ۴۰۷
س سنایی غزنوی
0
Altın Yaprak
گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی
کی بسته آن زلف و رخ نیکومی
این دل که مراست کاشکی تو منمی
و آن خو که تراست کاشکی من تومی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş