رباعی شمارهٔ ۵۴
س سنایی غزنوی
0
Altın Yaprak
تا جان مرا باده مهرت سودست
جان و دلم از رنج غمت ناسودست
گر باده به گوهر اصل شادی بودست
پس چونکه ز باده تو رنج افزودست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş