شمارهٔ ۳۸۴
س سنایی غزنوی
0
Altın Yaprak
سینه مکن گرچه سمن سینه ای
زان که نه مهری که همه کینه ای
خوی تو برنده چون ناخن برست
گرچه پذیرنده چو آیینه ای
حسن تو دامست ولیکن ترا
دام چه سودست که بی چینه ای
من سوی تو شنبه و تو نزد من
چون سوی کودک شب آدینه ای
دی چو گلی بودی و امروز باز
خار دلی و خسک سینه ای
پخته نگردی تو به دوزخ همی
هیچ ندانی که چو خامینه ای
رو که در این راه تو تر دامنی
گویی در آب روان چینه ای
گفتمت امسال شدی به ز پار
رو که همان احمد پارینه ای
رو به گله باز شو ایرا هنوز
در خور پیوند سنایی نه ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş