شمارهٔ ۱۱۲ - در رثای یکی از بزرگان
س سنایی غزنوی
0
Altın Yaprak
گوهر روح بود خواجه وزیر
لیک محبوس مانده در تن خویش
چون تنش روح گشت تیز چنو
باز پرید سوی معدن خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş