Deniz ve Kadın
S Saniye Erol
0
Altın Yaprak
deniz oturdu kadının yanına
yorgun suskun bıkkındı
her limandan yük
her kıyıdan dert almıştı
dokunsan ağlayacaktı
yalvaran gözlerle baktı kadına
dinle beni der gibiydi
kadın
kırık, dalgın, suskun
fark etmedi denizi
deniz sarstı kadını
yardım et bana, bak dedi gözlerime
kadın yavaşça döndü
baktı denizin gözlerine
deniz aniden toparlandı
ürperdi kadının gözlerinden
unuttu tüm dertlerini
geri çekildi sessizce
kadın kalktı
usulca yürüdü üzerine
deniz okşadı tenini
kucakladı kadını
sıkıca sardı yüreğine
unuttu tüm dertlerini kadın
karıştı ruhu denize
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş