Hoşgeldin

Yine durup bakacağım ardından Bu kez kim olduğunu bilerek, Ve açını içime çekerek En çok ben bileceğim başkası değil. Aşina bir şekilde uğurlanacaksın Asilce sevenler bilir. Bilselerdi zaman, zaman Çekip gittiğini, Ve sorsaydım onlara Ne derlerdi ki bana Unutursun, çocukça Derler miydi? Peki, ben ne derdim? Her zaman ki gibi, Hayat alışkanlıklardan ibaret Alıştım mı? Derdim. Yoksa… Kışın soğuğuna tutulmuş Solgun bir bahar yeli gibi Dikenleri olmayan bir gül açarken, Hangi yangın yakabilir beni Hangi tufan alt üst eder yüreğimi Yıkılmazdım hz. Hamza gibi Vahşinin mızrağı delip geçse de kalbimi Der miydim? Adını sayıklayarak Kim olduğunu bilerek uğurluyorum seni Kim olduğunu bilerek kucak açıyorum Yeniden, El yordamı yokluyorum hatıraları Elime alıyorum alabildiğimi Hiç düşünmüyorum O kocaman yalnızlığımı Biliyorum Sen nereye gitsen dönüşün banadır Ve yine biliyorum Daima kolları açık duran Bu kucak sanadır. Yeniden, hoş geldin dünyama Hoş geldin.