İstanbul Da Bir Yiğit

Ah! İstanbul Hem merak ettiğim, Hem korktuğum şehir Alabilir mi? Seni benden Bana bakan o güzel gözlerinin, Dikkatini çeker mi? Boğazın serin sularına Ben, Yapamam, yazamam sanırdım. İstanbul için bir şiir Ilık rüzgârları gözyaşlarımı alıp götürürken Kanatlı bir beyaz Güvercin olup Üzerin de uçamam Sanırdım. İçin de sen varsın ya! O yüzden sevdim yiğidim. Sen varsın diye döküldü mısralar Sen varsın diye açtı bu yıl erguvanlar Sen olan, Senin olan her şeyi sevdim yiğidim. Eteğimde topladığım güller, Saçıldı birer, birer Düşürdüm İstanbul sokaklarına Ola ki… Basarsın diye. Korkmadan edemiyorum yiğidim. O koça şehir alabilir mi? Seni Ya koparırsa Henüz ellerime değmemiş ellerini benden Yok, yok Alamaz bu şehir seni yüreğimden Bendeki bu sevgiyi fark etmeden Adım atamazsın Ardına bakamazsın Bir hayale bile dalamazsın. Öyledir de Öyledir gülüm de bana yiğidim Ah! İstanbul Rabbim değilsin tapınamam sana Yalvarırım onu bende alma. İçim ılık rüzgârlarınla dolu Öyle ki Başka bir âlemde gülümsemekteyim. Ama sebebi sen değilsin koça şehir Senin içindeki yiğidim Bi yaslanış yaslandım tarihine Serdim bahçene kilimi mi Ah! İstanbul Ne şairler dil döktü senin için Üzerine alınma Sebebi sen değilsin Senin içindeki.