A empreza nocturna

S Sebastião José Xavier Botelho
0 Altın Yaprak
Era alta a noite, e as beiras dos telhados Pingando mansamente convidavam A gente toda a propagar a especie: Brandas torrentes, que do ceu cahiam Pelas ruas abaixo susurravam; Dormia tudo; e a ronda do intendente Que o grão Torquato rege, o pae das putas, Esbirro-mór, Mecenas das tabernas, Recolhido se havia aos patrios lares. Era tudo silencio, e só se ouvia De quando em quando ao longe uma matraca. Soava o sino grande dos Capuchos, Vão-se os frades erguendo, era uma hora. Não podia faltar: Nise formosa, Pela primeira vez m′estava esperando. De repente me visto, e salto fóra Da pobre cama, aonde envolto em sonhos Mil imagens a mente me fingia.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.