Gazino T&T

S Sedat Düzgün
0 Altın Yaprak
Bir oyun masasında düşledim dün gece seni. Kazandıkça oynuyor, oynadıkça kaybediyordun. Oyunun verdiği hırsla elindeki içkinin acı tadı aynıydı belki de. Yudumladıkça güzelleşiyor, güzelleştikçe sıradanlaşıyordu oyunun bedeli. Bir anda binbir türlü hayaller sarıyordu bedenini Binlerce kilometre koşmuş gibi soluksuz kalıyordun sanki Şans yüzüne gülmeye başlıyor, bir anda anahtarlar ters dönüyordu sanki Evet ilk defa oyunun kurallarını sen belirliyordun değil mi. Ardından bir elin usulca sigaraya sarılıyor ve çok geçmeden bir ateş yakılıyor Yakılan ateşten geride kalan sadece bir duman bulutu oluyor. Birden oyun el değiştiriyor birer, birer kurulan hayaller suya düşüyor Küçük mutluluklar yaratıyor yüreğin Kaybetmedin sen, elinde hala oynadığın hayallerin Ruhuna o an bir zehir akıyor büyük hayalleri bir oyun masasında bırakıyor Küçük sevinçleri evine taşıyor ellerin. Böylece unutuyor hayal kurmayı yüreğin, Avutuyor seni küçücük mutluluklar yaratıyor yüreğin...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.