Seni Kimseler Bilmeyecek

Ne kadar zor pes etmeyi öğrenmek Uğrunda herşeyini verebilirken oracıkta seni terketmek Koşar adım kaçarken hep aynı yerde takılıp kollarına düşmek Her fırtınada bir tayfun çıkar diye beklemek Aşk ölmedi ben yaşadım demek Aklın başına geldiğinde, ondan sana fayda yok dinlemek O seni hiç sevmedi, hep oynadı diye kandıra bilmek Yaşandı ve bitti denecek kadar nankörleşmek Neler geçmedi ki, buda geçer diye küçülmek Yalan kadar yakın bir gerçek kadar uzak kaldı dedirtmek Bedenlerde bir ruh gibi dolaştığını düşünerek delirmek... Bu duyguları başkalarından öğrenip gülmek Seni ilk ve son gün de aynı saygıda sevmek Sana olan tutkumla başkalarını aşık etmek Ne kötü bir kader olsa gerek... Acıtsa da yokluğun hicran duyduğum Seni kimseler bilmeyecek�