Öğüt

Sensizliğin hüznüyle matem tutmaktansa Son veririm bu yersiz isyanıma güler coşarım Bir aşk için can evimden yanmaktansa Umursamaz tavırlar sergiler derdi böyle aşarım Yansada yürek kor ateşlerde alev alev Küçükte olsa bir ümit su serper bedene Dalgalansa hırçın denizler gibi gönül Hançeri değmişse aşkın ağır yaralar alsanda sinemde Feryadı figan etmek yersiz olmuşsa artık Olan olmuş zaten takılmam geçmişime Geleceğe dönük hayallerin varsa düşlerinde Unut dünü karamsar olma şükret bugününe Zannetmeki sebepsiz değildir yaşananlar Belki doğru belki yanlış artık olmuştur olanlar Kırma hep kırılsanda paramparça olsanda Unutmaki kırılan kalbi onarmak emek ister Doganin bin turlu hikmeti var Yagmurun topraga düşmesi Sadece ağacın yeşermesi değil İnsanın türlü türlü meziyeti Yaşarken varolmanın bir nedeni var Yüce yaradan çizer kader yolunu Buna göre her insan Kendi hayatının başrolünü oynar Şiir: Sedat Kesim