Aşk...

aşkın limanlarına uğradığında gözlerin yitikliğinde paçavra gibi hayatlarda gecesiz yıldızlar kadar mehtaplı kalpsiz taşlar kadar aşık sigaralar yakılır bir ev vardı orada hani o yaşlı ağacın ıslak gölgesinde terkedilesi evin yağmur tanecikli neminde uzaklara yakınlar takılırdı serserice efkarlar dağlara çekilir sessiz yürüyüşlerle geceleri o terkedilesi evde nemli gözlerle aşklar terk edilir el sallayan bir çocuk masumluğunda kurumuş toprak kadar toprak yağmursuz bulutlar kadar kendisiz bir bakış serdedilir aşka sallanan ellerden arta kalan bakışların noktasında kalplerden aşklar çıkarılır öpmenin ardından dudakların kenarındaki şehvet çığlıkları gibi aşklar sevişir o noktada; sıcak, sımsıcak, korkak, kendisiz, uzak, sallanan ellerle, yalınayak, bir çocuk gibi masum, o terkedilesi evde bir bakış serdedilir aşk...