Heykelin Düşü
S
Sedat Umran
0
Altın Yaprak
Bir heykel düşünde canlandığını gördü
Yayıldı damarlarına kan;
Soluk aldı, güldü, öksürdü
Ve kımıldandı ardından.
Bahardı, aydınlık bir gündü
Gök uzanıyordu alabildiğine
Öleceğini düşündü
Pişman oldu dirildiğine.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş